قسط تلخ Bitter Installment
توضیحات
قسط تلخ وشیرین
به بیخ و یا به اصطلاح علمی ساقه زیر زمینی گیاه ، (( کوشنه )) یا (( قسط )) گفته می شود . به فرانسوی به طور کلی Costus و Galanga و به انگلیسی Galangal نامند . در زیر مشخصات و نام علمی تعدادی از گیاهانی که ساقه زیرزمینی آنها قسط نامیده می شود ، شرح داده می شود .
1. (( قسط تلخ )) ، (( قسط چین )) یا (( قسط کشمیری )) که به فرانسوی Costus Amere و petit Galanga و Galanga Vrai و Galanga de la Chine و به انگلیسی Bitter Costus و Lesser Galangal و به هندی (( خولنجان )) گفته می شود . بیخ گیاهی است از خانواده Zingiberaceae ، نام علمی آن Alpinia Officinerum Hance می باشد . وطن این گیاه جنوب چین است و در هندوستان در کشمیر نیز زیاد پرورش داده می شود و صادر می گردد . رنگ این قسط یعنی رنگ ساقه زیرزمینی گیاه ، تیره مایل به سیاه و طعم آن تلخ است و معطر و کمی تند می باشد. معمولاً با قطعاتی به طول 5-4 سانتی متر در بازار عرضه می شود .
2. (( قسط شیرین )) ، (( قسط عربی )) یا خولنجان مصری )) که به فرانسوی Grand Galanga و Galanga Major و به انگلیسی Sweet Costus و Greater Galangal و به هندی آن را (( برا خولنجان )) گویند . بیخ یا ساقه زیرزمینی گیاهی است از خانواده Zingiberaceae ، نام علمی آن Alpinia Galanga (L.) Villd. و مترادفهای آن Alpinia Pyramidata Bl. و Languas Galanga (L.) Stuntz. می باشد . وطن این گیاه هندوستان است . بیخ آن در بازار به صورت قطعاتی به رنگ زرد روشن یا قرمز با طعم گزنده و معطر و پوست نازک عرضه می شود .
3. گونه دیگری از این گیاه به نام علمی Alpinia Khulajan M. Sherif نیز در هندوستان می روید که به هندی آن را نیز (( خولنجان )) گویند . بیخ این گیاه شبیه قسط هندی یا قسط شیرین است و خواص آن نیز شبیه آن است .
به فارسی کوشنه گویند؛ بیخی است شبیه به بیخ لفاح و نبات آن بیساق و مفروش بر زمین و برگ آن عریض و گویند بیخی است خشبی و بدانکه سه قسم میباشد، قسم اول شیرین سفید اندک مایل به زردی و سبک با عطریت و قسط بحری گویند. قسم دوم تلخ مایل به سیاهی و مغز آن مایل به زردی و سطبری و سبک و کم بو و قسط هندی گویند. قسم سوم مایل به سرخی و سنگین و در وزن شبیه به چوب شمشاد و خوشبوی و بیتلخی و این سمی و قاتل است و از مطلق آن مراد قسط شیرین است.
در سوم گرم و خشک شیخالرئیس گرم در سوم و خشک در دوم گفته و با رطوبت فضلیه نفاخه و گفتهاند قوت حرارت و حرافت و مرارت مر آن به حدی است که مقرح جلد است و روغن آن گرم و خشک است.
خواص آن : تقویت کننده اعضاء رئیسه و اعصاب و مقوی باء و رافع امراض سرد و تر و گرم کننده اعضایی است که به گرمی احتیاج دارند و خون و سایر اخلاط مفید را به سمت پوست جذب می نماید
حل کننده نفخ و رافع سر درد های سرد دماغی که با عسل و سایر داروهای مناسب بر طرف می شود
انفیه آن برای سردرد شدید و بکار بردن جرم آن برای رفع فراموشی و ضماد آن که از داروهای مناسبی تهیه شده باشد برای علاج فلج و سستی اعضاء و گوش درد مفید و قطره روغن آن درد گوش را تسکین و باز کننده گرفتگی های سرد آن است.بخور آن رافع زکام و وبا می باشد . در ترکیب با سایر ادویه مناسب برای رفع دردهای سینه و آسم و تنگی نفس و سرفه های مزمن و پاک کردن اخلاط لزج سینه و درد پهلو و دردهای مفاصل و سستی اعصاب و عضلات و گرم نمودن آن ها و سیاتیک و رطوبت های بلغمی و تقویت معده و کبد و کلیه و مثانه و گرم نگهداشتن و رفع امراض از آن ها مؤثر و مجرب استسفارش
.png)
.png)
.png)
.png)
